De Commissie heeft geoordeeld dat verschillende promotionele uitingen voor een diergeneesmiddel op onderdelen in strijd waren met de toepasselijke reclamecode voor veterinaire producten. Volgens de uitspraak waren met name diverse claims over werkzaamheid, veiligheid en selectiviteit onvoldoende onderbouwd of in de context van de totale uiting misleidend. De klacht is daarom grotendeels gegrond verklaard en de betreffende uitingen moeten met onmiddellijke ingang worden gestaakt. Daarnaast is een proceskostenveroordeling uitgesproken, terwijl enkele aanvullende verzoeken zijn afgewezen.

Zaak 2017-03 betrof een geschil tussen twee farmaceutische bedrijven over promotionele uitingen die waren gericht op professionele pensionhouders. De Commissie oordeelde dat de aanprijzingen niet in alle gevallen conform de SPC zijn en bovendien misleidend en heeft daarmee de klager in het gelijk gesteld. De professionele pensionhouders worden niet tot het publiek gerekend, maar gekwalificeerd als professionele dierhouder (in de zin van artikel 4.2 van de Code). Van een schending van het verbod op publieksreclame voor recept-geneesmiddelen is derhalve geen sprake.

In zaak 2013-2 maakte een veterinair-farmaceutisch bedrijf bezwaar tegen de claim in de brochure dat een volvirus antigenen een betere immunogeniteit bieden dan antigenen die slechts bestaan uit delen van een virus. De Commissie acht deze klacht gegrond. Een bevel tot het sturen van een rectificatiebrief acht de Commissie een te verstrekkende maatregel, gezien de houdbaarheid van de brochure.